2007/Mar/13

ฉันเชื่อว่าทุกคนมีความฝัน ฝันว่าอยากได้นั้น อยากได้นี่ แต่จะฝันเล็กหรือจะใหญ่ฉันก็นับถือความฝันทุกๆ คน เพราะฉันเชื่อว่าฝันทุกคนเป็นจริงได้ค่ะ แต่อยู่ที่ว่าคุณจะทำให้ฝันนั้นเป็นจริงเพียงไร หรือจะปล่อยให้เป็นเพียงฝันลมๆ แล้งๆ แต่ฉันคนหนึ่งหล่ะที่จะสร้างความฝันให้เป็นจริง ด้วยความเชื่อ ความมุ่งมั่นว่าฉันทำได้

เพราะเชื่อมั้ยว่าหลายคนบนโลกมีความฝันอีรุงตุงนังเต็มไปหมด แต่พวกเค้าก็ไม่เชื่อว่าตัวเค้าทำได้!!มันเลยเป็นเพียงแค่ความฝัน ที่ไม่รู้ว่าจะเป็นจริงได้เมื่อไร

และพวกคุณเชื่อมั้ย ว่าปัจจุบันนี้เราก็อยู่ในโลกแห่งความฝันของใครบางคน ตัวอย่างเช่น ความฝันของโทมัส เอดิสัน ที่สร้างหลอดไฟให้เมืองเป็นเมืองที่สว่างไสว หรือความฝันของสองพี่น้องตระกูลไลท์ที่สร้างเครื่องบิน ให้เราไปเที่ยวได้รอบโลก และนี่แหละคือความจริงที่เคยเป็นความฝันของใครบ้างคน

ทั้งหมดที่ฉันกล่าวไว้ข้างต้น ฉันอยากให้คุณทำฝันให้เป็นจริง เพราะฉันเชื่อว่าคุณทำได้ และอย่าให้ใครมาขโมยความฝันของคุณไป ฉันเคยเจอนะ ฉันเป็นคนหนึ่งที่ฝันใหญ่มาก แต่แล้วมีใครบางคนที่บอกว่ารักและหวังดีกับฉันมากมาย เกือบมาทำลายความฝันเพียงแค่พูดสั้นว่า 'เธอทำไม่ได้หรอก มันเป็นเพียงแค่ความฝัน อยู่บนโลกความจริงเถอะ ถ้าทำได้คงมีทำไปตั้งเยอะแยะแล้ว' แต่โชคดีว่าฉันเชื่อว่าความฝันนี่แหละที่จะเหมือนเป็นแรงขับเคลื่อนให้ฉันมีเป้าหมายและทำฝันให้เป็นจริง...ฝันให้ไกล และลงมือทำค่ะ

เพราะฉันรู้ว่าทุกคนมีศักยภาพ ทำฝันให้เป็นจริงค่ะ แล้วคุณจะรู้ว่า คุณทำได้!!!

2007/Feb/22

จู่ๆ ไม่มีวีแววว่า ชีวิตไซเบอร์ของบล็อคฉันเกือบต้องศูนย์หายสลายจากเพื่อนๆ ไปเมื่อแม่นางเพื่อนซี้ฉันตินกานต์ http://tinnakarn.exteen.comได้ออกมาพูดป่าวประกาศว่าฉันติดอันดับถ้าไม่เข้าไปอัพ ชีวิตไซเบอร์ฉันคงไรเพื่อนอีกมากมาย วันนี้ฉันได้สละเวลาอันน้อยนิดมาต่ออายุให้ฉันได้หมุนเวียนอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ตต่อไป ฉันเลยอยากโชว์วอลเปเปอร์ destop เพื่อบอกให้ทุกคนรู้ว่าฉันยังมีชีวิตอยู่นะ

แต่รู้มั้ยว่าทำมั้ยฉันถึงเลือกรูปนี้ขึ้นหน้าจอ ฉันรู้สึกว่ามันเป็นภาพที่สวย สีสันจี๊ดจ๊าด อาร์ทมากๆองค์ประกอบเริ่ดซะ ดูวุ่นวายดี เหมือนฉันตอนนี้555ไม่รู้จะแท็กใครดี

ขอคุณพระคุณเจ้า พ่อแก้วแม่แก้วให้ดูรอดทีเถอะ อิอิ


edit @ 2007/02/22 16:36:58

2006/Dec/19


คุณเคยรู้จักตัวเองบ้างหรือเปล่าว่าแท้จริงแล้วคุณชอบทำอะไร

ฉันคิดว่าฉันรู้จักตัวเองพอว่า

ชอบศิลปะ ชอบกิน ชอบเที่ยว ชอบออกกำลังกาย

แต่ล่าสุดฉันได้คนพบสิ่งใหม่ที่ไม่เคยคิดว่าจะทำได้

และคนอื่น (เพื่อนฉัน) ยังด่ากลับมาอีกว่า

กูไม่เชื่อว่ามึงทำเอง มันผิดหรือค่ะ

ที่บุคลิกแมนแฮนด์สปอร์ตตี้อย่างฉัน

จะทำให้พวกคุณได้เสวยของ(ฟรี)

นั้นคือ การทำขนมเค้ก ค่ะ

เมื่อเพื่อนสาวร่างท้วม ติสท์แดกอยู่อาจิน (อิอิ)

ได้หยิบยื่นหนังสือ May Made 2

ที่ไปปั้นหน้าสวยแลกมาเพื่อมาลงคอลัมน์

ก็โผเอามาให้ฉัน ไม่รู้คิดอะไรอยู่

สงสัยคงหลงเสน่ห์ฝีมือคราวก่อนที่ทำมาให้กินหละซิ (หรือป่าว)

แต่หารู้ไม่ว่าขนมที่ทำมาให้คราวที่แล้ว

ทำง่ายยิ่งกว่ามาม่าเสียอีก เพราะมันเป็นแป้งสำเร็จรูป

(ป่านนี้รู้กันหมดแล้วมั้งมาเขียนโจ่งครึ่ม)

แถมชมกันว่าอร่อยทั่วออฟฟิศ

แต่ฉันปิดปากเงียบ บอกไปว่าทำยากมาก (อิอิ)

แต่เอาเถอะเพื่อนให้ ฉันก็ไม่ขัดศรัทธา

แล้วยิ่งเพื่อนบอกว่า ออยทำมาให้กินด้วยนะ

(นึกในใจ กูถามมึงหน่อยเถอะช่วยออกค่าส่วนผสมมั้ย)

แต่ด้วยตัวเราก็วอนบวกติดใจการทำ

ก็พลิกหน้าแล้วพลิกหน้าอีกหาเมนูที่ไม่ขออะไรมาก

ไม่ใช้เตาอบ ไม่ใช้ของเยอะ เงินแยะ

เน้นไมโครเวฟและความสามารถล้วนๆ

ดันมีแหะ!! ก็รีบจดสูตรหาซื้อส่วนผสมในเย็นวันรุ่งขึ้น

ยังนึกใจเลยว่า ที่บอกว่าไม่ขออะไรมากนะ

คิดเงินออกมาปาไปเกือบ 500 บาท

ทั้ง โอริโอ ไอซิ่ง ครีมชีส เชอรี่กระป๋อง ที่แล็บอาหาร

พิมพ์ขนม เนย นม มะนาว ฯลฯ หัวใจหลนแว็บ เพราะ

ช่วงเวลาที่ทำจวนเจียนใกล้กรอบ แต่การเรียนรู้คือการลงทุน

ไม่ลงมือทำแล้วจะรู้ได้ไงว่าชอบ และทำได้จริงมั้ย?

ไปจบกับหน้าตาขนมที่ออกมามึนๆ ราวตี 2

แต่เอาเถอะ แพ็คใสถ้วยแล็บสวยงาม

ไปฝากพี่ส้มจุกกะเพื่อนสาวติสท์แดก

ปรากฎว่า เป็นอะไรที่สองคนนั้นฮือฮามาก

ชมไม่ว่างเว้นว่าน่าตาดี อร่อย

ทำเอาคนทำมือใหม่ยิ้มแก้มปริ

จากนั้นฉันก็หลงใหลการทำขนมขึ้นมาทันที

อ๋อ! เมนูต่อไปที่วาดฝันว่าจะทำคือ ไอศกรีม เจ้าค่ะ